เรื่องเล่าจากสายรุ้ง - นาฬิกาของพระราชา


แม้จะมีนาฬิกาที่แสนวิเศษ...ก็ไม่อาจ 'ย้อนเวลา'

  • แบ่งปันไปที่:

"เคยได้ยิน ได้อ่าน ได้พบเจอกับประโยคนี้บ่อย ๆ

'ถ้าย้อนเวลาได้ก็คงดี...'

หลายคน อยากย้อนเวลาไปแก้ไขเรื่องที่พลาดในอดีต 

ถ้าหากทำได้ มันก็คงจะดี"

เรื่องเล่าของ พระราชากับนาฬิกาของเขา จะเป็นยังไง ลองอ่านกันดูครับ ^^

 

เรื่องมันเริ่มต้นขึ้น ที่เมืองแห่งหนึ่ง หากไกลออกไปแสนไกล 

ที่เมืองนั้น ปกครองด้วยพระราชาองค์หนึ่ง นามว่า 

'เกล' เขาปกครองเมืองด้วยจิตใจที่ดีงามของเขา ดูแลประชาชนทุกคนอย่างดี คอยให้คำปรึกษา และช่วยเหลือประชาชนของเขาเสมอ ๆ 

จนกระทั่งวันหนึ่ง มีนักเดินทางจากต่างเมือง เดินทางเข้ามา และเข้าพบเขา... 

"ท่านปกครองเมืองนี้มาแสนนาน ด้วยความดีงามตลอดมา หากแต่ประชาชนของท่าน รับรู้หรือไม่ ว่าก่อนจะมายืนตรงนี้ ท่านต้องพรากมาแล้วกี่ชีวิต พวกเขารับรู้หรือไม่ ว่าพระราชาที่แสนจะดีงามองค์นี้ มือเปื้อนเลือด มามากมายเพียงใด..." 

นักเดินทางเอ่ยถามกับเกล กระนั้นเอง ก็ทำให้สีหน้าของเกล ดูวิตกกังวลอย่างมาก 

"ท่านรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรกัน ???" เกลเอ่ยถาม น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ

"ท่านอย่าได้พยายามค้นหาคำตอบนั้นเลย หากแต่ข้ามีทางเลือกมาเสนอ...ถ้าข้าบอกท่านว่า ท่านสามารถย้อนกลับไปแก้ไขอดีตเหล่านั้นได้ ท่านจะว่าอย่างไร"

"ย้อนกลับไปแก้ไข ? หากมันทำได้จริง ข้าก็จะทำ เพราะข้าไม่ได้อยากให้มันเกิดเรื่องเลวร้ายแบบนั้นขึ้น"

"ข้าสามารถพาท่านย้อนเวลากลับไปได้ โดยมีกฎเพียงข้อเดียว และท่านต้องจ่ายเพื่อซื้อเวลาครั้งนี้..." 

"ข้าต้องจ่ายเท่าไร ?"

"เรื่องนั้น ไว้ท่านกลับมาได้ เราค่อยว่ากัน กฎข้อเดียวนั้นคือ 'ห้ามพูดกับใครทั้งนั้น' เมื่อใดที่ท่านพูดคุยกับใคร เวลาจะหยุดลง และท่าน จะติดอยู่ระหว่างห้วงเวลาไปตลอดกาล..." 

"ได้ !! แล้วเราจะย้อนเวลาด้วยวิธีใดกัน"

นักเดินทาง ยื่นกล่องไม้ใบหนึ่งให้กับเกล เมื่อเปิดกล่องออก เกลเห็นนาฬิกาเรือนหนึ่ง มันทำจากไม้ มีลวดลายสวยงามแปลกตา 

"สวมนาฬิกาเรือนนั้น แล้วท่านจะย้อนเวลากลับไปได้ อ้อ ข้าลืมบอกไป..ท่านจะต้องแก้ไขทุกอย่างที่ต้องการ ภายใน 10 นาทีเท่านั้น และจะต้องกลับมาก่อนที่ประตูกาลเวลาจะปิดลง..." 

เกล สวมนาฬิกาไม้เรือนนั้น วินาทีนั้น มีแสงแวบวาบพุ่งออกมาจนเกลต้องหลับตาลง และเมื่อเขาลืมตา...ภาพตรงหน้า คือบ้านหลังหนึ่ง รายล้อมด้วยทุ่งดอกไม้สวยงาม เขาจำบ้านหลังนี้ได้เป็นอย่างดี...

15 ปีก่อน...

ในวันที่แสงแดดยามเช้าสดใส สองสามีภรรยา กำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมอาหารเช้า ก็พลันเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผู้เป็นสามี เดินไปเปิดประตูก็พบเข้ากับคนแปลกหน้าคนหนึ่ง...

'ข้าเดินทางผ่านมา ได้กลิ่นหอมของอาหาร จึงเดินตรงเข้ามา ท่านพอจะแบ่งอาหารให้ข้าสักนิดนึงได้ไหม'

'ได้สิ ๆ เข้ามาก่อน เรากำลังจะกินข้าวเช้ากันพอดี' 

หลังมื้ออาหารจบลง คนแปลกหน้ายื่นสิ่งหนึ่งให้กับสามีภรรยา สิ่งนั้นมีลักษณะคล้าย ๆ กับตราอะไรสักอย่าง สีเงินแวววาว ดูระยิบระยับชวนมอง...

'ข้าขอตอบแทนท่านด้วยสิ่งนี้ สักวันหนึ่ง มันจะเป็นสิ่งที่เปลี่ยนผันชีวิตของท่าน...' 

แล้วคนแปลกหน้าก็จากไป 

ดึกคืนนั้น ผู้เป็นสามี ฝันเห็นภาพของตนได้เป็นพระราชาปกครองเมือง เขาตื่นขึ้นมา พร้อมกับความสงสัย เพราะในฝันนั้น ไม่มีภรรยาของเขา และในมือ เขาถือตราสีเงินอันนี้ไว้ 

เขาถือตรานั้นในมือ พลางคิดอะไรไปต่าง ๆ นา ๆ

วินาทีนั้นเอง ตราสีเงินนั้น ก็เปล่งแสงออกมา 

"เจ้าอยากเป็นพระราชาไหม ?"

เสียงจากตราสีเงินเอ่ยถาม ในความงุนงงนั้น เขาตอบกลับไปอย่างไม่ต้องคิดมากนัก 

"อยากสิ ใครๆ ก็อยากจะเป็นพระราชาทั้งนั้น" 

"เมื่อท่านตื่นขึ้นในเช้าวันใหม่ ท่านจะได้เป็นพระราชา หากแต่ท่านมีสิ่งที่ต้องแลก...เพียงเล็กน้อยเท่านั้น"

"ข้าต้องแลกกับสิ่งใด"

ไม่มีเสียงตอบกลับมา และแสงก็ดับลง...คืนนั้น เขาเข้านอนด้วยความวิตกกังวล และความคิดต่าง ๆ ถาโถมเข้ารุมเร้า จนเผลอหลับไป...คืนนั้น เขาฝัน...

ในฝันนั้น เขาถือดาบ และแทงภรรยาของตน พร้อมด้วยเสียงลึกลับจากตราสีเงินที่เอ่ยขึ้น...

"นี่คือศพที่ 999 พอดี เมื่อตื่นขึ้น ท่านจะได้เป็นพระราชา..."

......

ใช่แล้ว เขาเลือกที่จะเป็นพระราชา และฆ่าคนไปถึง 999 คน เขาจะต้องแก้ไขเรื่องนี้ !!! 

เกลรีบเดินเข้าไปที่บ้านหลังนั้น แต่ทุกอย่างสายไปเสียแล้ว...ภาพที่เขาได้เห็น คือตัวของเขาในอดีต ที่ถือดาบเล่มยาว ตัวอาบไปด้วยเลือด ตรงหน้านั้น คือร่างไร้วิญญาณของภรรยาของเขา...

"ไม่ !!!!!!!!!!!!" เกลตะโกนออกมาสุดเสียง แล้วภาพทุกอย่างก็ดับวูบลง...เหลือเพียงความมืดดำ 

"เจ้าคิดว่า เจ้าจะสามารถย้อนกลับไปแก้ไขมันได้หรือ ช่างโง่เขลายิ่งนัก !!! " 

"เสียงนี้...นักเดินทาง !!"

"ฮ่า ๆ ๆ ข้าได้พาเจ้าย้อนเวลากลับมาแล้วนะ แต่น่าเสียดาย ที่มันย้อนมาไม่ทันเวลา ฮ่า ๆ ๆ ๆ และนี่คือสิ่งที่เจ้าต้องจ่าย...เจ้ามนุษย์ผู้โง่เขลา จงจมอยู่ในห้วงเวลา มองดูความผิดพลาดของตนเอง ไปตลอดกาลเสียเถอะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ" 

 

พวกเจ้าอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตไหม ?

วิงวอนร้องขอข้าสิ แล้วข้าจะไปหาเจ้า...

...............................................

'ย้อนกลับไปแก้ไขเรื่องที่พลาด' ใคร ๆ ก็อยากทำครับ แต่มันทำไม่ได้หรอก...

เพราะงั้น...เรียนรู้ที่จะอยู่กับความผิดพลาดนั้นซะ แล้วจงเตือนตัวเองไว้ทุกวินาที...ว่าอย่าได้พลาดอีก 

พระราชาผู้โง่เขลา...

เรื่องราวของเขา ให้อะไรกับคุณบ้างไหม ? 

ถ้าไม่...ให้มันเป็นตัวอักษรสีดำ ที่ลอยผ่านสายตาไปนะครับ ^^

 

05-08-19 11:11 PM.

#องครักษ์พิทักษ์ก้อนหิน